Polecam: Woła mnie ciemność

Woła mnie Ciemność Agata Suchocka zdjęcie by shadi.net.pl

Dziś inauguruję cykl Polecam.

Na pierwszy ogień idzie jeden z nowszych nabytków – „Woła mnie ciemność” Agaty Suchockiej. Jest to pierwsza część cyklu „Daję Ci wieczność”.

Zamówiłam ją pod koniec stycznia, w związku z tym, że trafiłam na wiadomość o walentynkowej premierze drugiej części.

Nie widziałam sensu przepisywać blurba, więc zrobiłam zdjęcie. Przy okazji pokażę Ci, jeśli jeszcze nie widziałaś / widziałeś, bardziej interesującą – moim zdaniem – część okładki. Jeśli opis na zdjęciu jest niewyraźny zachęcam do kliknięcia w niego, a przeniesie Cię do opisu na stronie wydawcy.

Ponieważ książka miała premierę w Walentynki rok temu w Internecie jest już sporo recenzji. Jeśli jeszcze nie czytałaś / czytałeś osobiście polecam te:

Przeczytanki.pl
Zastroniec
Paradoks
Słowa jak marzenia

Dla mnie zachęcający był fragment:

„Woła mnie ciemność to przesycona emocjami i pełna erotycznego napięcia powieść drogi, zapis moralnego upadku i wędrówki ku zagładzie początkowo niewinnego bohatera, który porzuca wpojone mu za młodu ideały.

Rozbrzmiewająca muzyką i przepojona gotycką atmosferą historia, nawiązująca do klasycznych powieści grozy − z bohaterami, w których można się zakochać już od pierwszych stron − gwarantuje mnóstwo zwrotów akcji i kunsztowną ucztę dla zmysłów!”

Obiecywał mi wszystko, na co miałam aktualnie ochotę, i co ważniejsze – nie rozczarował mnie.

Komu polecam?

Wszystkim, którzy lubią sprawnie napisane i intrygujące opowieści. Powieść czyta się lekko i przyjemnie, więc można potraktować ją jako bardziej wyrafinowaną rozrywkę. Z drugiej strony dostarcza tematów do refleksji czym może sprawić przyjemność poszukującym głębszych, intelektualnych wrażeń czytelnikom.

Komu odradzam?

Jeśli nie lubisz erotyki w powieściach lub wątków LGBT, weź pod uwagę, że takowe tam są.

W ramach części trzy pytania do autora. Zadałam ich Agacie 15, ponieważ doszłam do wniosku, że cyklem Polecam, wprowadzę też cykl „Rozmowa z ( autor)”, w którym zaprezentuję pozostałe odpowiedzi..

Jedno z pytań brzmiało: Komu i dlaczego najbardziej poleciłabyś sięgnąć po Woła mnie ciemność?

Agata Suchocka: Polecam WSZYSTKIM, gdyż to uniwersalna powieść drogi, historia odkrywania siebie i poszukiwania własnego miejsca w świecie, ale ubrana w niebanalne, oryginalne szaty; podszyta grozą, romansem, kryminałem, mocno osadzona w historycznych realiach, choć przecież będąca bajką dla dorosłych. To powieść, pozwalająca przenieść się w czasie i przestrzeni, uciec choć na chwilę od szarej codzienności. Pozwalająca inaczej spojrzeć na pewne kontrowersyjne zjawiska kulturalno–społeczne, oswajająca tabu, którego ja jednakże nigdy nie traktowałam jako coś złego czy innego. Ukazująca artystyczną bohemę w najlepszym i najgorszym wydaniu. Znajdą w niej coś dla siebie miłośnicy horrorów, historii, romansów, a przede wszystkim ludzie ceniący piękno formalne języka oraz artystyczny sznyt.

Drugie wybrane na dziś pytanie to: Niedługo wychodzi druga część Twojego cyklu. Co możesz o niej powiedzieć, żeby nie zdradzić zbyt wiele, a jednak przekonać czytelnika, by sięgnął po nią?

Agata Suchocka: Myślę, że każdy, kto przeczytał WMC, sięgnie po kolejny tom. Po pierwszym zostało zbyt wiele pytań i niedopowiedzeń, by ot tak rozstać się z serią i bohaterami. Pojawiła się obietnica nowych postaci, nowych wątków. Każdy, kto polubił bohaterów, z pewnością już skręca się z ciekawości, co tak naprawdę się z nimi stało! Za wiele powiedzieć nie mogę oprócz tego, że Lothar tak łatwo się nie poddał i nie zakończył swojego żywota, jak to sugeruje epilog WMC. Zamiast tego rozgoryczenie przekuł we wściekłość i postanowił odszukać Huntingtona, żeby się z nim rozprawić. Wybrał się w podróż do Ameryki, gdzie wszystko się zaczęło, ale co i kogo tam znalazł – to już musicie sobie doczytać! 😉

Ostatnie pytanie wybrane na dziś: Jakie masz plany na najbliższą przyszłość?

Agata Suchocka: Negocjuję wydanie pierwszej powieści obyczajowej, dziejącej się współcześnie we Wrocławiu – mieście, w którym mieszkałam przez ćwierćwiecze. Jestem ciekawa, jak zostanie odebrana historia pokazująca różne klasy społeczne w polskiej metropolii, ukazana przez pryzmat losów trójki bardzo różnych bohaterów. To jednak o wiele bardziej złożona powieść, traktująca o ciążącej przez całe życie winie, napiętnowaniu społecznym i próbach odkupienia, a także poszukiwaniu własnej drogi w nieprzyjaznym świecie.

Oprócz tego do lata chciałabym przetłumaczyć na angielski i wydać piąty tom cyklu „I Give You Eternity”. Czytelnicy anglojęzyczni będą mieli szanse przeczytać wszystkie 6 tomów jeszcze w tym roku, jeśli się sprężę z robotą! Nie jest to jednak łatwe, gdyż równolegle pracuję nad kilkoma tłumaczeniami dla innych autorów i niezależnymi projektami kulturalno–artystycznymi.

Opis wspomnianej obyczajówki brzmi całkiem zachęcająco. Chętnie po nią sięgnę, kiedy już zostanie wydana.

Powiązane wpisy:

Wywiad z: Agatą Suchocką * Shadi: Alessandro a Uccellino

Opublikowano

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.